Ik geef toch nog even aan dat ik “on a break” ben

Het was niet zo gepland,.. maar ik ben blijkbaar on blog-strike gegaan.
Misschien niet zo heel raar omdat de laatste paar weken niet de beste waren,.. maar ik dacht,.. laat ik het even zeggen tegen degene die het nog niet is opgevallen,.. ik blog even niet meer. Maak je geen zorgen,.. ik kom vast wel weer terug en het gaat allemaal best met mij. Maar de typziekte is blijkbaar even genezen bij mij. Even wachten op een ander virus dus!

Winterbal

Door een vriendendienstje stond ik opeens met mijn vriendinnen in een grote zaal met mannen in pakken die net hebben gereageerd op het signaal ‘geef acht!’. Rara waar ben ik beland. Inderdaad,.. op het KIM op het feest genaamd Winterbal. En terwijl iedereen plaats heeft gemaakt op de dansvloer, de KIM-mensen in hun pakjes snel in positie schieten, belangrijke mensen de dansvloer op lopen kan ik het niet laten om in de lach te schieten. Misschien was het de schrik dat mijn date opeens zo stijf als een plank naast me stond, niks meer zei en de rest van zijn ‘gang’ volgde, maar ik hield het niet meer. Iedereen was stil en ik kon mijn mond gewoon niet houden. Terwijl ik het gevoel had dat er een aantal mensen mij niet helemaal gepast vonden gedragen, stond iedereen om me heen te lachen. Ik zei blijkbaar de dingen die zei dachten, en je eigenlijk ook alleen hoort te denken. Zelfs mijn date hield geen strak gezicht, en dat vond ik wel weer grappig.
Gelukkig kwam er ook een eind aan de openingdans en werd de bar opgezocht. En nee niet om die reden, nouja misschien een beetje, maar Lisanne had bardienst. Dus terwijl ik mijn biertjes besteld hing ik over de bar Lisanne 3 zoenen te geven. De dansvloer bleef ondanks de leuke band verbijsterend leeg. Een dansgroep vulde echter de vloer. Natuurlijk wil ik zoiets zien en sta ik vooraan om de dames van middelbare leeftijd te zien swingen. Wat zeg ik,.. sommige hadden mijn moeder kunnen zijn. En hoewel dit niks zegt, zegt het deze keer echt enorm veel. Ik zeg,.. ik heb genoten van de voorstelling. Ik kon mijn glimlach niet van mijn gezicht af krijgen.
De rest van de avond hebben wij de dansvloer maar gevuld en ben ik op zo’n verschrikkelijk foto gegaan met mijn date. Je weet wel, dat je allebei netjes naast elkaar staat met een fake-smile en je nette kleren. Lachwekkend moet die foto zijn geworden, ik ben benieuwd. We hebben overigens ook een foto van alle meiden gemaakt, en die moet gewoon leuk zijn geworden.
De avond was leuk,.. ik heb me vermaakt. Zelfs in galajurk.

Silent Disco

Op een donkere winter avond in November was er een Silent Disco in café Lunic. Op mijn fietsje, waarvan de lamp standaard de linker weghelft beter verlicht dan de rechter en mijn stuur sowieso naar rechts stuurt, fietste ik samen met een stel huisgenoten naar het eerder benoemde cafeetje. We werden verwelkomd met een drankje en een über elegante koptelefoon die ik netjes op mijn hoofd neer plantte. Opeens kon ik de ‘ik-probeer-mee-te-zingen’-geluiden plaatsen, en zong ik later mee op de welbekende mee-lallers die in elke kroeg te horen zijn. Het ene biertje na het andere werd gedronken, het ene na het andere danspasje werd zorgvuldig uitgevoerd en spijtig genoeg werd de ene na de andere foute foto gemaakt en later gepubliceerd. Nadat het bier een halve euro duurder werd, ik blijf natuurlijk student, vertrok ik met een iets kleinere groep huisgenoten naar een volgend feestje. Maar natuurlijk niet voordat er netjes vanaf de brug werd geplast en dat men ontdekte dat we niet zonder souvenir de silent disco hadden verlaten.We vonden een stel fietsen, wat geluidsoverlast en flitsende lichten op een bovenverdieping van een studentenflat. We hadden de feestlocatie gevonden. Bij binnenkomst kom ik een stel bekenden tegen en begin wat te praten. De rest van de avond heb ik niet meer van het huis gezien dan de gang omdat ik gewoonweg niet weg kon. Verschrikkelijk zeg al die goede gesprekken. Toen mijn huisgenoot nu toch wel tegen me aan begon te hangen, omdat hij zelf niet meer wist hoe hij uit zichzelf bleef staan, zijn we maar naar huis gegaan. De politie stond al voor de deur (maar helpen iemand veilig de trap af te helpen, ho maar!) waardoor de huisgenoot in kwestie niet zijn maag durfde te fixen. Het fixen van zijn blaas was echter geen probleem, sterren bekijken kan je beter wanneer je op de grond ligt en living on the edge of de sloot zijn geen rare termen voor het beschrijven van je terugweg.Ik vond veilig mijn bed en zat de volgende dag netjes in de collegebanken, maar of de rest dat ook kan zeggen?

Ging even mis

Excuses,..  Jullie hebben even een deel van mijn leven gemist. Een (hele) korte samenvatting van wat evenementjes in de tussen tijd..

Gala van Curius, Ahoy Rotterdam, 3 tentamens, een housewarming met (!!) ‘love fern’, verjaardag van Do, een logeerpartij van mij Bondje, ouderdag op mijn faculteit, een avond je karten (heeft wat blauwe plekken achtergelaten), weer wat nieuwe vakken met zware boeken en een weekendje Brussel.

Zo,.. nu dat ook vertelt is begin ik met vandaag.
Ik had me wekker op tijd gezet om mijn college van kwart voor 9 te gaan halen. Toen het toch echt, echt tijd was om op te staan, bedacht ik me dat mijn college pas een uur later begon. Slim!! Mijn bedje werd weer opgezocht om toch nog heel even weg te kunnen dutten. Ik verkeerde toch weer in enige haast toen ik mijn kamer moest verlaten vanochtend, maar kwam op tijd om mijn college te volgen. 1 Kink in de kabel,.. het is vandaag de 12de, niet de 13de. Valt het kwartje al?! Het college is morgen pas,.. *zucht* Ik doodde mijn tijd nu maar achter een computertje om mijn wel-door-gaande-college daarna te gaan verblijden met mijn aanwezigheid. Als een slaperige robot loop ik de standaard zaal in, waar de meeste colleges gegeven worden. En gek genoeg herken ik vrij weinig mensen,.. Valt het kwartje alweer?? Verkeerde zaal!! De man begint in het engels over iets heel ingewikkelds en vraagt of iedereen al in groepen is ingedeeld. En bijna alle 20 mensen in de grote zaal hebben toch wel enig idee waar hij het over heeft,.. Hier viel bij mij het kwartje. Ik probeerde uit de grote zaal te komen zonder dat het de andere 20 mensen opviel. Dat is niet helemaal gelukt,.. maar ik ben weggekomen. Een smsje deelde mij mede dat ik niet alleen in de verkeerde zaal zat maar ook nog eens in het verkeerde gebouw. Lucky me! Dus een iets wat verlate Kitty komt een al begonnen college ingerolt. Een college waarin precies hetzelfde werd verteld wat letterlijk in je dictaat staat. Vrij nutteloos als je het mij vraagt. En deze voorvallen waren niet de enige veranderingen in mijn rooster,… de laatste 2 uur viel uit. Hierover hoor je mij niet klagen,..
Ik zal zo eens dubbel-checken wat mijn rooster voor morgen is. 1 Ding is zeker,.. dat college wat ik vandaag dacht te hebben is mijn kick-off morgen. Kijken of het nu wel lukt,..

Mama

Gefeliciteerd met je verjaardag!!!!

Geslaagd!

Vanochtend om 8 uur was het zover, ik mocht eindelijk afrijden. Wat voor mij betekende dat ik om 6 uur (!!) moest opstaan om nog even in te rijden en rustig een bakje thee te nemen voor het werkelijke examen begon. Er werd nog even een teken afgesproken met mijn moeder zodat ik wist of het goede examinator was of niet, en vervolgens zat ik aan het tafeltje. Alles werd uitgelegd en er werd gevraag hoe het met de zenuwen was. “Wel goed”, was mijn antwoord en we vertrokken naar de auto. En gek genoeg,.. helemaal geen zenuwen. Ik voer mijn trucjes uit, keek goed, maakte een soepele beweging met file-parkeren, draaide die auto op een straatje en voegde de auto perfect in. 1 Ding,.. het teken van een goede examinator had mijn moeder niet gegeven. Maar ik kwam op de eindbestemming aan en voelde me goed. Ik wist het bijna zeker,.. Maar officieel loop je terug naar het tafeltje waar je de uitslag krijgt. En dat deed ik, en mijn zenuwachtige moeder met mij,.. de examinator draaide bij het tafeltje naar mij om en stak haar hand uit. ‘Gefeliciteerd, je bent geslaagd‘. Een grijnsje verscheen toch enigzins op mijn mond en volgens mij kon mijn moeder wel een happydance doen. Ze verklapt dat ik haar dochter ben, en ik zei dat ik dat niet had verteld omdat ik niet wist of dat positief of negatief zou werken. Ik kan je 1 ding verklappen,.. het ‘teken’ werd niet voor niks niet gegeven,..

Weer een week verder

Maandag na een college, een computerpracticum en een lekkere pastamaaltijd zijn we weer met het huis + 2 vriendinnen van een huisgenoot naar Gogo-dance vertrokken. Onze enthousiaste verhalen hadden de 2 weten te strikken om voor een uurtje helemaal los te gaan. ;)  De moves die voor ons al bijna (let wel: bijna) eigen zijn geworden bleken voor hun magie. Maar het was weer leuk. Achteraf zijn we het sportcafe ingedoken om nog een drankje te doen. Hans trok vervolgens zijn broek uit,.. (Ik weet ook niet helmaal hoe dit in de context past, maar ik moest het even zeggen). De meiden werden naar het station gebracht en ik heb weer lekker zitten ‘niksen’ op mijn kamer. De volgende dag heb ik weer netjes mijn 2 uur college gevolgd en heb daarna met mijn mede presenteerders een presentatie inelkaar geflatst voor de volgende dag. Het onderwerp: “Het verstoorde schoonheidsideaal”. En idd,.. ik krijg al een beetje de naam om ‘interessante’ onderwerpen te kiezen in de klas. Die middag heb ik zelfs nog huiswerk gemaakt! (Een puntje waar ik wel bij stil wilde staan). Woensdag de dag van de presentatie, het komt met bakken uit de hemel. Na nog enige twijfeling of ik wel of niet zou gaan, (ik kon het uiteindelijk niet maken om die andere 2 mede-presenteerders te laten zitten) stond ik met mijn regenjas buiten. Echter het bruggetje dat ik over moet om mijn erf (wat klinkt dat leuk hea, mijn erf) te verlaten was volledige ingenomen door 2 mannen die wat wilden verplaatsen. Stond ik daar 10 minuten te wachten, in de regen, op verslepende ventjes die niet echt handig bezig waren. Helemaal doorweekt, maar dan ook echt helemaal want mijn regenjas blijkt niet waterbestendig te zijn, kwam ik iets te laat de klas binnen. Ik was nummer 3, de rest moest nog komen. Ik viel dus mee! (a) Als laatste van de groep moesten wij onze presenatie geven (check even dit filmpje, geeft een idee van ponze presentatie). Het verliep redelijk vloeiend en het filmpje was een succes. Donderdagavond had ik een avondwake in Uden, dus ben ik die middag in haast weer vertrokken naar Brabant. En vrijdag was de uitvaartmis. Zwaar kut, komen alle herinneringen weer boven. Gewoon zwaar.
Vrijdagmiddag ben ik naar Den Helder vertrokken met de trein. Ik had de meiden uitgenodigd om bij mij te blijven eten en er een leuke avond van te maken. Ik werd door Do opgehaald van het station en we hebben daarna grondig boodschappen gedaan. Er kon gegeten worden in huize Dekkers. De avond werd afgesloten met meerdere potjes singstar en een rose-tje of.. wat. Die avond had ik weer te maken met een dekenjatter, maar daar heb ik maar bij neergelegd. (net of ik het vervelend vond) De volgende dag was mijn plan de toets van maandag voor te bereiden. Dit echter viel letterlijk in het water, want ik vond het nemen van een lang bad blijkbaar belangrijker. Een marinier in wording kwam mij vervolgens ophalen om uit eten te gaan. Ik ben weer helemaal bij wat er allemaal op het KIM gebeurd. Na een snelle date-wissel voor de avond ben ik vertrokken naar SummerVibes. (En natuurlijk was ik eerst de kaartjes weer vergeten). Het was een leuke avond met goede muziek,.. en gezelligheid. De dekendief was weer van de partij en zijn afspraken werden die volgende middag iet wat aangepast. Ik heb die middag maar even alles weer op order gebracht en toch maar mijn toets voor maandag voorbereid. Nouja,.. voorbereid. Die avond vertrok ik weer met de trein wat weer geen soepele verbinding was. Na 3 uur reizen belandde ik eindelijk weer in mijn kamertje in Delft.
Ik zit nu op een computertje op de faculteit,.. heb net mijn toets gemaakt. Blijkbaar heel snel want ik had de helft van de tijd nog over. Vandaar dat ik weer tijd had om te bloggen. Hoe mijn toets ging? Ik heb maar wat termen door het verhaal heen gegooid en hoop nu op het beste.
Tot blogs!

Tripje Brussel

De vrijdag na mijn blog, was de vrijdag dat ik met de fiets naar de bus zou fietsen, de bus naar het station zou nemen, met de trein naar Eindhoven zou gaan om vervolgens door mijn tante opgehaald te worden om vervolgens naar Volkel gebracht te worden. Hoe het echter verliep;… Ik pak netjes mijn fiets, rij naar de bushalte en pak de bus. ik zit nog geen minuut in de bus of ik denk: “KUT!!!” Ik was een tas helemaal vergeten. Ik druk vervolgens op het mooie rode knopje in de bus om zo de eerste halte er weer uit te stappen om terug te lopen naar de fietsenstalling om zo weer naar huis te fietsen voor mijn andere tas. (Stom ik weet het) Omdat ik nu niet meer de bus kon nemen om op tijd te komen op het station pakte ik maar mijn fiets. Koffer op mijn bagagedrager en maar hard proberen te fietsen. Ik knal mijn fiets maar ergens neer zonder hem ergens aan vast te zetten om op tijd te komen voor mijn trein. Gelukt! 4 minuten voordat mijn trein vertrekt sta ik quasi nonchi met een zweetdruppeltje op mijn hoofd op het perron. Ik sta er,.. mijn trein echter niet. Vertraging!!! Sta ik na net met mijn nu slap voelende benen te wachten terwijl ik me zo gehaast heb! 10 Minuten later stapte ik dan toch nog maar in mijn trein. 10 Minuten kan gebeuren denkt men. Maar hier stopt het niet! Nee hoor, hier stopt het niet! Door de vertragingen overal en nergens zit mijn sneltrein achter een stoptrein. Ik zou eigenlijk maar 5 stations in stilstand meemaken, maar nu passeerde minstens 12 stations met stop. De vertraging die ik daardoor opliep bracht mij op station Breda waar ik, wederom door de vertraging, moest overstappen. De trein heeft echter wat flitsers doen flitsen waardoor ik maar een halfuur te laat kwam. Ik had mijn tante en nichtje maar de winkels ingepraat omdat ze anders op het station zouden moeten wachten. Eind goed al goed. Ik ben aangekomen bij mijn grutjes waar ik lekker bleef eten. De speciale oma-soep deed wonderen en ik dacht dat mijn dag niet meer stuk kon. Echter! Mijn volgende plan: Mijn tante en ik zouden met de auto naar Brussel gaan om mijn ouders te gaan verblijden met ons gezeldschap. Met alleen een paar routebeschrijvigen, geen kaart of niks wilde we het stulpje wel binnen 2 uur bereiken. Het plan verloopt tot aan Brussel helemaal volgens plan. Ik zeg waar mijn tante moet afslaan terwijl mijn tante de gevaarlijk rijdende Belgen de baas blijft. Alles goed en aardig tot we om naambordjes moeten gaan letten om een afslag te nemen. Naambordjes zie je in Belgie niet! Na netjes in 7 kwartier naar Brussel te rijden verdwalen we binnen 2 minuten in Brussel. Na wat wanhopige acties hebben we toch maar mijn vader gebeld die ons door de telefoon wilde dirigeren naar zijn nest. Echter bleken we door de vast hele goede directie steeds te verdwalen in tunnels en zijweggetjes. Na 2 uur, 2 uur(!!!),  later nog verdwaald te zijn in Brussel zijn we uit protest met knipperde lichten gaan staan voor een heel groot gebouw waar mijn ouders ons maar moesten komen ophalen. We waren er helemaal klaar mee. Het was 5 minuten rijden vanaf die plek, de plek die we al 4 keer eerder hadden gezien. Top dag qua vervoer dus!! Maar we waren er en hebben het hele weekend van de stad Brussel en mijn ouders kunnen genieten. Zaterdag winkelen en een restaurantje gepakt. Zondag was het plan van mijn tante om weer naar Nederland te vertrekken. Bleek echter dat het een nationale autoloze zondag was. Geen man overboord,.. gewoon even lekker naar het park en relaxen op het dakterras. Ook niet verkeerd. Ze vertrok gewoon wat later op de avond. Maandagochtend reed ik met mijn ouders mee terug naar Nederland waar zij mij afzette op het station in Delft. 1 Probleem,.. mijn ketting lag eraf. Dus werden alle tassen in de auto verplaatst zodat mijn fiets ook nog even achterin kon. Na een quick fix van mijn vader deed mijn fiets het weer. Ze hebben even een kopje koffie gedaan en zijn vertrokken. Ik had weer een week colleges voor de boeg. Je zou het niet zeggen,.. Maar ik vond het een leuk weekend!

Eerste studie weken

Er is alweer een tijdje verstreken,.. en er is weer heel veel gebeurd in de tussen tijd. Ik zal maar gewoon beginnen bij mijn introductiedag maandag 3 september (klinkt nu wel erg lang geleden). Maar dat was heel gezellig,.. leuk om mijn mentorgroepje weer terug te zien. Als zombie’s stonden ze voor zich uit te staren terwijl ze er nog een “Hey Kitty!” probeerden uit te gooien. De kennismakingstijd was al een week bezig geweest. Terwijl ik een relax weekje heb gehad waar ik naar Brussel ging etc. zijn zij onder de duim gehouden door hun studentenverenigingen. Aan de verhalen te horen ben ik blij dat ik geen lid ben geworden. Iemand die mij vertelt wat te doen?! Alleen maar omdat hij/zij er een jaar langer lid is?! Net of ik dan vernederende dingen zou doen omdat zij het zeggen,.. Niet mijn stylo. De volgende dagen heb ik netjes mijn colleges gevolgd en heb ik de taak op me genomen mijn arme vermoeide mentorgroep te steunen. Dus met zakken chips, chocolade en koekjes naar school. Ik wist in mijn eerste week wel te presteren mijn eerste college te missen. Mijn enige verplichte college, woensdag kwart voor 11 had mijn dag gepasseerd terwijl ik lekker in bed lag. Hoezo genant! Maar dat heb ik opgelost met mijn leraar in kwestie. Gewoon even vrijdagmiddag inhalen. Vond ik wel redelijk. Donderdag was ik een dagje vrij door uitval, en met dat in mijn gedachte ben ik woensdagavond met een bevroren pizza onder mijn arm richting Amsterdam gegaan waar Veronique mij stond op te wachten op het station. Pizza’tje in de over, Sex and the City aan,.. Gezellige avond! De volgende dag was het tijd om te klussen in het stulpje van Veronique en Merel. Ontzettend leuk huisje,.. maar idd,.. er moet veel geklust worden. Het met schrootjes beklede plafond van de keuken was aan de beurt. Eerst ontvetten, daarna in de grondverf. Ook een wand, bekleed met schrootjes *zucht*, werd voorzien van een fris kleurtje groen. De vensterbanken en de openhaard kregen ook nog een kleurtje, dit inmiddels onder het genot van een Jolientje. Daarna is er voor mij gekookt door de dames,.. ik nam namelijk een heerlijke douche. Gedineerd en de trein gepakt terug naar Delft. 1 Probleem de volgende ochtend,.. mijn pinpas lag nog in Amsterdam. Lastig,.. Maar goed, vrijdag wiskunde gevolgd (wat een hel btw) en mijn inhaalcollege Mondeling Presenteren. Ik had het geluk dat mijn kok vanuit Alkmaar eten had meegenomen zodat er toch nog wat voedsel op tafel stond die avond. Na het opeens dichterbij komen van de grond terwijl we in de hangmat lagen, een stevige knoop en 4 muggenbulten later was het tijd voor een meesterlijke film. Ik geef toe,.. jeugdsentiment,.. Maar Major Pain blijft goed. Ook al had ik de film jaren niet meer gezien, toch kon ik de teksten zorgeloos van tevoren vertellen. Leuk dus,..
De volgende ochtend bleek het behoorlijk moeilijk mijn heerlijke bed te verlaten, er werd echter nog wel gezorgd voor warme broodjes als ontbijt. Maar we blijken allebei geen ontbijters te zijn, zonde… Een half uur later dan gepland vertrokken we richting Den Helder. 1 En dezelfde file hebben we 2 keer gezien omdat meneer chauffeur een afslag had gemist en de ring Amsterdam dus geheel nog een keer reed. Waarna monsieur toch wel trek had gekregen en de halve Mac leegkocht om zo 5 kwartier te laat te komen voor zijn afspraak. Shit happens,.. :D Ik ben die middag nog even de stad ingeweest om een cadeautje te kopen voor Simone want er moest een feestje gecrashed worden die avond. Met eigenlijk het idee om niet uit te gaan heeft Do me toch weten over te halen. De vijverhut werd opgezocht, en ik werd geweigerd! Mijn ID vergeten… Minimale leeftijd: 16. Behoorlijk genant! Met Do teruggereden, wat trouwens helemaal geen straf was. Ik ben weer vanalles op de hoogte en zij ook. (Elk nadeel hebs z’n voordeel) Toen ik terug kwam om mijn ID grondig in de neus van de portier te duwen, bekeek hij het pasje zorgvuldig. “Hea?! Ik dacht dat je ouder was”… Wat een &!#$* !! De logica zag ik even niet en heb ik dan ook maar even opzij gezet en er een leuke avond van gemaakt. Zondag was een luilak dag, heb ik talent voor.
De volgende dag was college dag dus weer 2 uur terug richting Delft. Die avond heb ik ervoor gezorgd dat 4 van mijn huisgenoten en nog 2 vrienden meegingen om te Gogo-dancen in het sportcentrum. Hilarisch! De meest grandioze moves werden uit onze mouwen geschud en vele gingen er helemaal in op! En het klinkt als gewoon een uurtje dansen, maar wat een work-out was het. Goed voor je conditie! Je begrijpt,.. ik vond het leuk. Vandaar dat ik het deze week weer heb gedaan. Woensdag 12 september was het al tijd voor onze eerste presentatie. Mijn onderwerp “De Mannenpil” leek mij wel de aandacht te kunnen trekken van mijn groep. We hoefden alleen een intro en een slot te kunnen presenteren, wat ik heb moeten voordragen aan 2 klasgenoten. Er werd van elk groepje een ‘beste’ gekozen die de volgende week hetzelfde onderwerp mocht houden,.. maar dan moest presenteren voor de hele groep. Lucky me! Ik mocht mijn onderwerp houden waardoor ik geen extra huiswerk had gekregen. Die woensdag was er nog een borrel op mijn faculteit. Wat het precies inhield is voor mij nog steeds de vraag, maar het drinken was gratis en het was gezellig. Ik was van de partij! Donderdag heb ik het eindelijk voor elkaar gekregen dat mijn digitenne werkte! Ik heb weer televisie! Diezelfde dag met mijn mentorgroep geoefend met het vak Inleiding Technische Bestuurskunde. Waarom? Nou de volgende dag lag de eerste toets al op ons te wachten. En als ik gemiddelde voor deze toets + een toets over 4/5 weken een 7 haal, dan hoef ik geen examen te maken voor dit vak. Handig is het niet? Donderdagavond was weer een sportieve avond. Dit keer tae bo. Je kent die reclames er toch wel van? Nou ik heb het geweten! Zwetend kwam ik die zaal uit. Goed voor je buikspieren, armen en dijen. Hoe ik dit weet? Ik heb het nog dagen gevoeld. Vrijdag heb ik nog even geoefend voor mijn toets en heb hem daarna gemaakt. Hoe hij is gegaan? Geen idee, het is nogal een vaag vak met veel goede antwoorden. Maar ook een vak waar je op hele kleine dingen afgerekend kan worden. Aan het eind van deze week hoor ik mijn cijfer. *fingerscrossed* Na de toets ben ik naar huis vertrokken en ben ik naar Merel gegaan. Even bijkletsen met het bijna verhuizende vriendinnetje. Van pakken kwam niet veel meer terecht, maar commentaar op mensen op tv hadden we in overvloed. Daarna heb ik nog een schoenloze vent van straat opgepikt met mijn fiets. (dit zeg ik alleen om dubieus te klinken,.. het is echter wel de waarheid )
Anyway,.. de volgende dag was het tijd om te lessen met mijn moeder. Het verliep allemaal soepel, te soepel, te nochelant. Als ik ergens op zou zakken dan is het mijn nochelantheid. Met dat in mijn achterhoofd ga ik op mijn examen gewoon anti-nonchi doen en dan komt het goed! (denk ik) Die avond kwamen er vrienden van mijn ouders eten om afscheid te nemen van mijn ouders. Die maandag erna zou er namelijk gepakt worden. Het was gezellig! En Do, die ik die dag tegen kwam met lessen, hopte gezellig nog even langs. Alweer wist zij me te overtuigen om mee uit te gaan. Met z’n 2-en gezellig in haar flowerpower-auto richting Schagen. We zijn weer op de hoogte van elkaars leven. Jolien werd nog gevonden in Schagen en er werd een leuke avond van gemaakt (zonder gezeik over ID, ik had hem dit keer namelijk mee )
Zondag weer lang uitgeslapen en gerelaxt. Zondagavond werd laat, en maandagochtend vroeg. Toen ik net onder de douche vandaan kwam (rond 8 uur) stonden de verhuizers op de stoep. Van even rustig mijn mail checken was geen sprake, dus heb ik wat gegeten en ben ik weer met de trein naar Delft vertrokken. Die dag wat colleges gevolgd (ik vind de studie btw nog steeds leuk) en eindelijk mijn contract van mijn kamer getekend. En ik ben natuurlijk wezen GoGo-dancen. Dinsdag heb ik mijn administratie op orde gebracht. Hoe vervelend volwassen klinkt dat. :s Die avond vertrokken we naar de film in het cultureel centrum. Bleek er echter geen film te draaien. Op mijn verzoek zijn we maar in het sportcafe wat gaan drinken. En mijn huisgenoten zeggen meer wanneer ze wat op hebben,. ik vond het leuk. Woensdag moest ik opnieuw mijn presentatie doen maar dit keer voor de hele groep. Het onderwerp viel de mannen toch wat zwaar, maar mijn presentatie techniek was wel goed. Op een paar dingen moest ik gaan letten, maar het komt helemaal goed. Het werd btw wel gefilmd zodat ik het terug kan zien. Ik kan je vertellen,.. dat is echt heel vreemd. Die avond kwamen er 2 vriendinnen van mijn huisgenootje die heerlijk hebben gekookt (ze mogen terug komen), en werd er goed nagetafeld. En dan is het alweer vandaag (ik moet veel zijn vergeten, maar ik moest zoveel tijd overbruggen in deze blog,..). Mijn eerste college begint pas om kwart voor 2. Nu denkt natuurlijk iedereen dat ik meesterlijk heb uitgeslapen, maar niks is minder waar. Ik heb mijn kamer stofgezogen (met de nieuwe stofzuiger) en dus meteen alle spinnen weggehaald. Mijn weektaak, de badkamer schoonmaken, heb ik ook al voltooid. Wat een klus was dat zeg. :s Spullen die nooit gebruikt worden heb ik maar weggegooid, de vele spinnen en webben zijn inmiddels verwijderd net als alle tandpastavlekken. En volgens mij was het ook het eerst sinds tijden dat de vloer echt gedweild was. Maar ik kan zo heerlijk schoon douchen! De vloer zal nu toch wel droog zijn?

Stiekem jarig geweest

Vinden jullie het niet gek?! Ik verveel jullie nu al langer dan een jaar met mijn verhalen…